บันเทิง > ละคร-ภาพยนตร์  :  7 ม.ค. 2560

สืบจิต ไขปริศนา 5

‘นิโคล’ ช็อกหนีการถูกข่มขืน จนลืมเหตุการณ์ว่า ‘คาร่า’ เพื่อนสาวตายได้ยังไง

ทุกวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 23.00 น. ทางช่อง NOW26

The Mentalist 05

    เนลสันพาลิสบ้อนกับแพ็ททริกเดินมาที่เกิดเหตุพร้อมเล่าว่า

    “คนเห็นสาวๆ ออกจากบาร์ซุลลิแวน ทาเวิร์นตอนช่วงตี1 คนขับรถกระบะเห็นรถราวๆ ตีห้าครึ่งเลยแจ้งเรา ผู้ช่วยแค่4คน มีแค่2คนที่เคยเห็นศพที่ถูกฆ่าด้วยความโกรธแค้นถ้านี่เป็นคดีฆาตกรรม ผมอยากให้พวกคุณช่วย”

    ลิสบ้อนว่า “บอกไว้ก่อน นอกจากเป็นกรณีพิเศษเราจะไม่แค่ช่วย เราจะเอามาทำเลยแต่คุณต้องโอเคก่อน”

    “งั้นก็..คงโอเค”

    “ชื่อของผู้หญิงที่หายตัวไป”

    “นิโคล กิลเบิร์ต กับคาร่า พาล์มเมอร์คนท้องถิ่นอายุ 21 ทั้งคู่ทำงานด้วยกันที่ร้านขายอุปกรณ์ล่าสัตว์เมื่อคืนเป็นงานเลี้ยงฉลองหมั้นของนิโคล”

    แพ็ททริกสำรวจรถ ลิสบ้อนก็เองสวมถุงมือเตรียมหาหลักฐาน โชพบรอยล้อของรถอีกคัน ลิสบ้อนให้โชโทรแจ้งเรื่องรถให้กองพิสูจน์หลักฐานพิมพ์รอยไปด้วย

    พาร์คเกอร์ที่พาสุนัขดมกลิ่นวนอยู่รอบรถ จนแพ็ททริกถาม พาร์คเกอร์ว่าท่าทางสุนัขบอกว่าเจอบางอย่างให้รีบเอาเนื้อมาให้ แต่ก็ไม่เห็นมีอะไร แพ็ททริกบอกให้ดูใต้รถ ก็พบศพหญิงสาว

    เนลสันตกใจ “เธอคือคาร่า พาล์มเมอร์”

    แพ็ททริกถาม “งั้นก็ นิโคล กิลเบิร์ตอยู่ไหน”

    ทั้งหมดออกเดินหา ลิสบ้อนขอให้เนลสันเล่าเรื่องคาร่ากับนิโคลให้ฟัง

    “ผมรู้จักพวกเขาตั้งแต่เด็ก คาร่าเป็นขวัญใจของทุกคน ไม่มีใครที่จะพูดถึงคาร่าในแง่ไม่ดี ชอบไปโบสถ์ทั้งบ้าน ไม่เคยก่อเรื่องเลย”

    แพ็ททริกว่า “แปลว่านิโคล เป็นตัวปัญหาเหรอ”

    “เธอก็..มีปัญหาของเธอ ส่วนใหญ่เป็นเรื่องเกี่ยวกับยาเสพติด แค่ลักเล็กขโมยน้อย”

    “มีทำผิดร้ายแรงมั้ย”

    “ไม่มี เธอแค่เป็นคนมีปัญหาไม่ใช่คนเลวร้าย ชีวิตลำบากน่ะ แม่ตายตอนเธออายุ 7 ขวบ พ่อเลี้ยงเธอมาด้วยยากับฮ็อทด็อก ตอนนี้เขาติดคุกในข้อหาค้ายา คาร่ากับครอบครัว เป็นที่พึ่งเดียวที่นิโคลมี”

    “แปลว่าเธอกับค่าร่าเป็นเพื่อนสนิทกัน จับคู่ได้แปลก”

    “สนิทกันตั้งแต่เด็กๆ เมืองเล็กๆ แบบนี้คุณเลือกเพื่อนไม่ได้หรอก อายุเท่ากัน ผู้หญิงเหมือนกัน แค่นั้นก็พอแล้ว” พอดีเจอคายล์กับพวกเข้ามา เนลสันทัก “คายล์ ขอบคุณที่มาช่วยนะ”

    คายล์ถาม “นายอำเภอ จะให้เราช่วยตรงไหนครับ”

    “รู้จักหุบเขานี้ดีพอๆ กับคนอื่นเธอเลือกมาเลย”

    คายล์ถาม “เธอมีอาวุธรึเปล่า”

    ลิสบ้อนถามคายล์ “คุณรู้อะไรเกี่ยวกับคดีนี้บ้าง”

    “เหมือนที่คนอื่นรู้มั้งครับ สาวตัวแสบเมาแทงเพื่อนรัก จนตายเรียบแล้วก็หนีเข้าป่า”

    “คาร่า พาล์มเมอร์ตายเพราะเสียเลือดมาก นิโคล กิลเบิร์ตหายตัวไป เธออาจจะหนีไป หรืออาจจะถูกจับตัวไป เรายังไม่รู้ อย่าด่วนสรุปอะไรทั้งนั้น”

    คายล์ประชด “ได้ยินที่พูดชัดเจนแล้วครับ ไป พวก”

    ริกส์บี้กับแวน เพ้ลท์ไปพบจอร์จกับเลสลี่ย์ พ่อแม่ของคาร่า ทั้งสองบอกว่ารักนิโคลเหมือนลูก แต่นิโคลกับคาร่ามีความขัดแย้งกันเรื่องคู่หมั้นของนิโคล คือเจสัน โอทูล ซึ่งคาร่าคิดว่าไม่เหมาะกับนิโคล แต่นิโคลหาว่าคาร่าอิจฉาเพราะคาร่าไม่มีแฟน ซึ่งเลสลี่ย์ว่าเพราะคาร่ายังมองหาคนที่เหมาะกับเธออยู่

    แพ็ททริกที่ออกสำรวจพร้อมพวกลิสบ้อน เขารู้สึกว่านิโคลไม่ได้อยู่แถวนั้น แต่มีคนที่มาร่วมค้นหานี้ เป็นคนฆ่า ขอให้เนลสันเรียกทุกคนมารวมตัว แล้วขอให้แสดงตัวออกมาแต่ไม่มีใคร แพ็ททริกสำรวจทุกคน พอดีมีคนส่งข่าวบอกเนลสันว่าพบนิโคลแล้ว ที่ร้านสะดวกซื้อ 

    นิโคลถือมีดแล้วหยิบของกินพร้อมน้ำ ทุกคนเห็นเธอถือมีดเลยไม่กล้าเข้าใกล้

    ด้านโชกับริกส์บี้ก็ไปจับตัวเจสันมาสอบปากคำ เจสันบอกแต่ว่าเมามาก แล้วไม่ได้ทะเลาะกับนิโคล

    เนลสัน ลิสบ้อนและแพ็ททริกไปพบนิโคลที่โรงพยาบาล หมอบอกว่า

    “เธอถูกฟาดที่ศีรษะอย่างแรงสมองได้รับความกระทบกระเทือนอย่างมาก ตามตัวมีรอยข่วนและรอยฟกช้ำ อุณหภูมิในร่างกายต่ำนิดหน่อย ด้านร่างกาย วันสองวันเธอก็คงหาย แต่ด้านจิตใจเป็นอีกเรื่องนึง ตอนที่นำตัวเธอมาที่นี่ เธอมีอาการทางประสาท เราให้ยาเพื่อบรรเทากับเธอแล้ว แต่เธอยังอยู่ในอาการช็อครุนแรง เธอจำเหตุการณ์อะไรไม่ได้เลย”

    ลิสบ้อนขอคุยกับเธอ หมอเตือนว่าห้ามเรื่องหนัก พอพบนิโคล เธอบอกแต่ว่าจำไม่ได้ แพ็ททริกบอกเธอตรงๆ ว่าคาร่าตายแล้ว เธอเสียใจมาก แพ็ททริกเข้ามาใกล้เธอ บอกให้เธอลองหลับตาแล้วพยายามนึกว่าเกิดอะไรขึ้น

    นิโคลหลับตาแล้วเห็นภาพว่านั่งรถมากับคาร่า เธอบอกให้คาร่าจอดรถเพื่ออาเจียน แต่แล้วก็มีผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามา แต่เธอไม่เห็นหน้าเพราะมืดมาก แพ็ททริกบอกให้เธอพยายามนึก หมอเข้ามาไล่แพ็ททริก

สืบจิต ไขปริศนา 5

    เนลสันบ่นขณะเดินออกมากับลิสบ้อนและแพ็ททริก

    “โกหกชัดๆ ความจำเสื่อมแต่ไม่น่าเป็นหนักขนาดนี้เธอชี้ตัวคนที่ฆ่าคาร่าไม่ได้เหรอเสียงน้ำบ้าบออะไร”

    แพ็ททริกสวนว่า “ไม่นะ เธอพูดความจริง เกิดเรื่องขึ้นจริง มันเลวร้ายมากจนเธอรับไม่ไหว มันเลยบล็อกความจำ”

    “ถึงมันจริง อาจถูกบล็อกเพราะเธอฆ่าคาร่า”

    “ก็อาจเป็นไปได้ ผมไม่คิดอย่างงั้น ผมว่าเธอเป็นเหยื่อ”

    “คุณรู้ได้ยังไง”

    แพ็ททริกตอบ “แววตาเธอ”

    เนลสันเหล่ “โอ้ ทำไมไม่บอก มันอยู่ในแววตา ไม่บอกไม่รู้ แต่ผมมองที่ข้อเท็จจริงเท่านั้น”

    แพ็ททริกย้อนว่า “ทำไมเธอต้องฆ่าเพื่อนสนิท มีแรงจูงใจอะไรครับ”

    “ผู้หญิงที่ฆ่ากันเองเพราะอะไร”

    ลิสบ้อนว่า “เพราะผู้ชาย”

    “อาจทะเลาะกันเรื่องเจสัน อาจไม่หล่อเหมือนแบร๊ด พิทท์”

    แพ็ททริกแทรก “มีเลือดเต็มตัวไปหมด”

    “แล้วไง”

    “ฝนตก เมื่อคืนฝนตกหนักสองสามชั่วโมง แต่ตอนเจอนิโคล ตัวเธอเปื้อนเลือดเต็มไปหมด ดังนั้น”

    ลิสบ้อนว่า “เธอคงอยู่ในอาคารตอนฝนตก คงอยู่ในร่ม”

    เนลสันว่า “ซ่อนตัวอยู่”

    แพ็ททริกแทรก “ไม่ก็ถูกจับตัว อาจจะใกล้ๆ แม่น้ำเธอเลยได้ยินเสียงน้ำดังซู่”

    ลิสบ้อนโทรหาริกส์บี้สั่งว่า “ตามเจ้าหน้าที่ป่าไม้และจัดทีมค้นหาตามบ้านพัก โรงเก็บของ ที่ใกล้จนได้ยินเสียงน้ำ ตามถ้ำด้วย แล้วให้แวน เพ้ลท์เตรียมเปิดคลิปที่เจสันถ่ายปาร์ตี้ที่ซุลลิวานทาเวิร์นด้วย”

    “ได้ครับหัวหน้า”

    ลิสบ้อนไปดูคลิปที่ได้จากเจสันพร้อมด้วยแพ็ททริก ซึ่งจากภาพนิโคลกับคาร่าไม่ได้ทะเลาะอะไรกันเลย ดูรักกันมากด้วย ลิสบ้อนสังเกตเห็นชายคนหนึ่ง ให้แวน เพ้ลท์ซูมดู เห็นชายคนนั้นใส่หมวกมีสัญญาลักษณ์เครื่องสำอางค์ที่อยู่ในรถของคาร่า เธอสั่งให้โชตามตัวมาสอบปากคำ

    ริกส์บี้รายงานว่าค้นกระท่อมกับโรงเก็บทุกที่ไม่พบอะไร ส่วนแพ็ททริกบอกว่าจะขอไปเดินเล่น ลิสบ้อนได้แต่มองตาม

    แพ็ททริกไปหานิโคลถามเธอว่าเป็นไงมั่ง

    นิโคลว่า “เขาพูดกันว่าฉันฆ่าคาร่า ตำรวจถึงเฝ้าอยู่ข้างหน้าไม่ให้ฉันหนี”

    “อื้อ แล้วเธอ..ฆ่ารึเปล่า”

    “ฉันไม่รู้ค่ะ คิดว่าฉันคงไม่ทำ คิดว่าฉันทำรึเปล่าคะ”

    “ไม่นะ จะฆ่าคาร่าทำไม”

    “ค่ะ ฉันจะฆ่าทำไม ปัญหาคือฉันจำไม่ได้ ไม่คิดว่าตัวเองทำ...แต่ฉันไม่รู้”

    พอดีได้ยินเสียงตำรวจห้ามเจสัน แพ็ททริกออกไปดู แล้วบอกว่างดเยี่ยม นิโคลเองก็ยังไม่อยากเจอใคร

    โชตามตัวรูลอนมาสอบปากคำ ซึ่งรูลอนยอมรับว่าชอบคนสวยแล้วนำเครื่องสำอางค์ไปให้ แต่โดนเธอปฏิเสธ แถมคืนเกิดเหตุเขายังไม่มีพยานยืนยัน เพราะอยู่คนเดียว แต่แพ็ททริกกลับบอกว่าให้ปล่อยเขาไป ริกส์บี้บ่นเพราะกว่าจะได้ตัวลำบาก

    แพ็ททริกว่า “พวกคุณนี่เป็นตำรวจของแท้ ปล่อยไปเถอะ ปล่อยเขาไป เขาพูดความจริง”

    “คุณรู้ได้ยังไงล่ะ”

    “เขาชอบคาร่า ทำไมต้องฆ่าคาร่าแล้วจับนิโคล มันไม่มีเหตุผล อีกอย่าง เขาหน้าแดงตอนที่โกหกเรื่องน้ำหนักคนที่รู้สึกนึก เป็นคนบริสุทธิ์ คาร่าไม่ได้ใสซื่ออย่างที่ใครๆ วาดไว้”

    แวน เพ้ลท์สวน “จากคนอุบาทว์เนี่ยนะ”

    “อุบาทว์แต่ซื่อสัตย์ ที่เธอหลอกเอาของทั้งที่รู้ว่าเขาเป็นคนประเภทไหน”

    “แค่ได้ปัดคนตาฟรีไม่ได้สำส่อนสักหน่อย ผู้ชายที่หน้าแดงเพราะโกหกเรื่องน้ำหนักก็ไม่ใช่จะบริสุทธิ์ เขาอาจอ่อนไหวเรื่องน้ำหนัก ฉันว่าเขาน่าสงสัย คอยจับตาด้วย นี่ เอ็มพีสาม ของคาร่าใช่มั้ย”

    “ใช่”

    ลิสบ้อนถาม “แล้วคุณเอามาทำอะไร”

    “ก็ฟังเพลงน่ะสิ เพราะดี”

    ลิสบ้อนดุ “มันเป็นหลักฐานคุณเอามาเล่นไม่ได้นะ”

    “หลักฐานว่าเธอชอบเพลงเนี่ยนะ”

    “มันอยู่ในบันทึกหลักฐานวัตถุพยาน”

    “เอาล่ะ เธอเป็นอะไรไป”

    ริกส์บี้เสียเข้ม “ไม่ได้พูดเล่นนะ พยานวัตถุยังไงคุณก็ไปยุ่งไม่ได้”

    แพ็ททริกหัวเราะน้อยๆ ทำทีเดินไปเก็บ แต่จริงๆ ใส่กระเป๋าตัวเอง

    ที่โรงพยาบาล แพ็ททริกไปหานิโคล ถามเธอว่าอยากออกไปข้างนอกมั้ย ให้รีบเปลี่ยนชุด แล้วเขาก็ไปหลอกล่อตำรวจไปทางหนึ่ง แล้วพานิโคลออกไปได้สำเร็จ

    ลิสบ้อนไปกับริกส์บี้ แต่พอโชรายงานว่าควรค้นหาบ้านทางฝั่งใกล้ทางหลวง ลิสบ้อนบอกกับริกส์บี้ว่าจะแยกไปกับเจ้าหน้าที่ป่าไม้ แล้วให้ริกส์บี้เฝ้ารูลอนไว้

    แพ็ททริกขับรถพานิโคลไป เขาบอกว่าถ้าไว้ใจเขาจะช่วยให้เธอนึกเหตุการ์คืนนั้นให้ได้ แต่นิโคลว่าเธอนึกไม่ออก

    “ต้องนึกออก ถ้าเธอไม่รู้ความจริง ไม่ว่าจะไปไหนมันจะตามหลอกหลอนเธอ มันจะถูกหลอกหลอนจนกว่าเธอจะได้เห็นการตายของคาร่าถูกล้างแค้น” 

    “ฟังแล้วเศร้าจังค่ะ”

    แพ็ททริกว่า “เพลงนี้เล่นตอนที่เธอนั่งรถไปกับคาร่าคืนนั้น”

    “ใช่ค่ะ ใช่ คุณรู้ได้ยังไง คนทรงเจ้าเหรอ”

    “เปล่าหรอก เครื่องพวกนี้มีเวลา มันมีบันทึกเวลาที่เล่นและเพลงที่เล่น คาร่าบอกความลับกับเธอใช่มั้ย ความลับที่เลวร้ายซึ่งปิดบังเธออยู่ คาร่าพูดเสมอว่าไม่เคยหักหลังเธอ”

    “ฉันรู้สึกไม่ดีค่ะ” แพ็ททริกจอดรถ

    “คาร่าบอกว่าฉันไม่ควรแต่งงานกับเจสัน เพราะว่าเขาไม่ดีพอ ฉันว่าเธอเข้าใจผิด เธอบอกว่ารู้ดีที่เขาเป็นคนไม่ดี เขาสองคนแอบทำอะไรลับหลังฉัน..นอนด้วยกัน”

    “เสียใจด้วย” นิโคลกับแพ็ททริกลงจากรถ “แล้วเกิดอะไรขึ้นอีก”

    นิโคลเครียด “ไม่ ฉันนึกต่อไม่ได้อีกแล้วค่ะ”

    “ต้องนึกสิ”

    “ไม่ค่ะ ฉันกลัว”

    “ฉันก็เคยเป็นแบบนี้ ฉันรู้ดีว่าเธอรู้สึกยังไง ฉันรู้ แต่เธอต้องเข้มแข็ง ฉันอยู่นี่ จะไม่ยอมให้เรื่องร้ายเกิดกับเธอ ฉันสัญญา” 

    นิโคลคิดถึงภาพอดีตตอนที่เธอลงจากรถไปอาเจียน คาร่าพยายามขอโทษเธอแล้วเรียกเธอขึ้นรถ แต่มีรถคันหนึ่งมาจอดแล้วผู้ชายคนนั้นก็เดินมาหาเธอ เธอยังบอกเขาว่า

    “นี่คุณคะ อยากหาความสุขกับเพื่อนที่สำส่อนใจง่ายมั้ยล่ะต้องมีความสุขแน่”

    ทันใดนั้นนิโคลก็ถูกตบ คาร่าจะลงมาช่วยแต่เธอกลับถูกแทง

    “คาร่าตายเพราะจะช่วยฉันค่ะ เขาอุ้มฉันไป ได้ยินเสียงเครื่องยนต์ มันดังและสั่นมาก”

    แพ็ททริกถาม “เบ็นซิลหรือดีเซลล่ะ”

    “ดังเหมือนดีเซล”

    “เขาพาเธอไปไหน นั่งรถนานมั้ย”

    “ไม่นาน แค่แป๊บเดียวเอง ทางขรุขระ”

    เนลสันโทรหาลิสบ้อนต่อว่าที่แพ็ททริกพาตัวนิโคลออกจากโรงพยาบาล ซึ่งตอนนั้นลิสบ้อนอยู่กับคายส์บนรถ เธอรีบรับปากว่าจะจัดการให้ แต่เธอโทรหาแพ็ททริกเขาไม่รับสายเลย

สืบจิต ไขปริศนา 5

    เวลานั้นนิโคลยังเล่าต่อว่า

    “ฉันฟื้นขึ้นมา เป็นโรงเก็บของเก่า มันมืดไปหมด หนาวแล้วฝุ่นเขรอะ ฉันกลัวมาก ทำยังไงฉันก็เปิดประตูไม่ออก”

    แพ็ททริกเถียง “เธอออกได้”

    “ฉันออกไม่ได้”

    “ไม่ต้องกลัวนะ ประตูเปิดได้ มันเปิดออกได้ ใส่กุญแจเหรอ”

    “ไม่ใช่”

    “ล่ามโซ่เหรอ”

    “ฉันว่าไม่ใช่ค่ะ ฉันติดอยู่ข้างใน ฉันจะต้องตาย ออกไปไม่ได้ ฉันต้องตายแน่ๆ”

    “นิโคลเธอเปิดออก มันแล้วแต่เธอถ้าอยากจะเปิด มันก็เปิดได้ รีบเปิดประตูนิโคล เปิดเลยสิ”

    ในภาพนั้นที่เธอคิด นิโคลก็เปิดประตูได้จริงๆ

    “ใช่ มันจะเอามีดแทงฉัน มันจะข่มขืน แต่ฉันไม่ยอม”

    แพ็ททริกโทรกลับมาหาลิสบ้อน เธอตวาดเขา

    “หายหัวไปไหนมา”

    แพ็ททริกเล่าอย่างใจเย็น “นิโคลจำได้หมดแล้ว บอกรูปพรรณคนร้ายได้แล้ว เป็นผู้ชายสูงโปรงกำยำ ผมสีน้ำตาลใส่แว่น อายุสามสิบ”

    “แค่นั้นเหรอ แบบนี้มีเกือบครึ่งแคลิฟอร์เนีย”

    “มันก็ใช่ แต่อย่างน้อยเราก็รู้ว่าเธอไม่ได้ฆ่าคาร่า และไม่ใช่รูลอน ฟาร์น”

    “ได้แค่นี้ถึงกับต้องลักพาตัวเธอออกมาจากโรงพยาบาล”

    “ใช่ ตอนแรกว่าจะบอกคุณ แต่รู้ว่ามันผิดเลยไม่ให้คุณรู้ดีกว่า คุณจะได้ปฏิเสธไง”

    “โอ้ ทำให้รู้สึกดีเยอะเลย ตั้งใจฟังให้ดีแล้วทำตามที่ฉันบอกด้วยล่ะ พาเธอกลับไปที่โรงพยาบาลเดี๋ยวนี้ และขอโทษนายอำเภอดีๆ ซะด้วย”

    คายล์ถามลิสบ้อน “อ้าว มีเรื่องอะไรกันครับ”

    ลิสบ้อนบ่น “กรรมของฉันเองแหละ”

    “เธอเป็นยังไงบ้างครับ”

    ลิสบ้อนงง “ใคร”

    “ผู้หญิง ชื่อนิโคล เป็นไงบ้างครับ”

    “ดีขึ้นเยอะแล้ว”

    “จำอะไรได้รึยังครับ”

    “คิดว่าจำได้แล้วนะ”

    คายล์ตอบรับสั้นๆ “ก็ดี”

    แพ็ททริกพยายามถามนิโคลอีกว่า

    “มีลักษณะอะไรเจาะจง ที่เธอจำเกี่ยวกับตัวคนร้ายได้อีกมั้ย”

    “อย่างที่บอกจำได้แค่นั้นเองค่ะ”

    “ถึงมันจะจำได้นิดหน่อยก็ไม่เป็นไรนะ เสียงเป็นยังไง กลิ่นตัวแบบไหน”

    นิโคลคิด “สับปะรด”

    แพ็ททริกดีใจ “ยอดเลย”

    คายล์พาลิสบ้อนมาที่โรงเก็บของ แล้วบอกว่ามีอีกทีหนึ่ง พอดีแพ็ททริกโทรมาบอกเรื่องคนร้ายมีกลิ่นตัวสัปปะรด

    ลิสบ้อนตวาดกลับ “สับปะรดบ้าบออะไรล่ะไป” ลิสบ้อนนึกได้ รีบบอกแพ็ททริก “โอเค ดีมาก ฟังนะ บอกริกส์บี้ว่าเทรีซ่าอยากให้เขาช่วย ฉันเหรอ..อยู่ที่ “อีเกิ้ล ไพน์ ลอดจ์” แถวถนนหก” 

    แพ็ททริกวางสายไป ลิสบ้อนหันมาทางคายล์

    “นี่คายล์ ใจเย็นๆ แล้วคิดดูให้ดี”

    คายล์หัวเราะน้อยๆ “คิดอะไรเหรอครับ”

    “ฉันไม่อยากยิงคุณเลยนะ แต่ฉันจำเป็นต้องควบคุมตัวในข้อหาฆ่าคาร่า พาล์มเมอร์ เราจะทำยังไงดี”

    คายล์ถอนใจ “ไม่ใช่ว่าผมจะออกไปเที่ยวทำร้ายคนอื่น ผมแค่อยากคุยกับนิโคล”

    ลิสบ้อนสวน “ก่อนที่จะแต่งงานกับคนอื่นเหรอ”

    “ผมเห็นเธอตั้งแต่ยังเป็นเด็ก แค่ไม่อยากให้เธอแต่งงานกับไอ้เจสัน ควรได้คนดีกว่านี้”

    “ขอร้องล่ะ ฉันไม่อยากทำร้ายคุณจริงๆ”

    “คิดว่าจะทำผมได้งั้นเหรอ” คายล์ยิงต่อสู้

    ทั้งคายล์และลิสบ้อนต่างหาที่หลบ แพ็ททริกโทรเข้ามาหาลิสบ้อนเธอรีบแล้วบอกให้เงียบ พร้อมถามว่าโทรหาริกส์บี้รึยัง แพ็ททริกว่าโทรแล้ว

    ลิสบ้อนวิ่งหนีออกมา คายล์ตามมา แต่พอออกมาก็โดนลิสบ้อนเอาปืนจ่อ พอดีกับที่ริกส์บี้มาถึงจึงจับกุมคายล์ได้ทันท่วงที

    หลังปิดคดี นิโคลมากล่าวขอบคุณก่อนจะกลับไปพร้อมกับจอร์จ แพ็ททริกขึ้นรถไปกับนิโคล

    “นี่ ไม่อยากเชื่อเลยนะว่าคนร้ายจะตกหลุมมุขโบราณของคุณ”

    แพ็ททริกสวน “มุขโบราณงั้นเหรอ จริงแล้วเพิ่งคิดได้ตอนนั้นเลยนะ คิดว่าตัวเองเก่งจะตาย”

    “เว่อไปมั้ง ฉันเคยเห็นเป็นสิบๆ รอบแล้ว”

    “จริงเหรอที่ไหน”

    “ในทีวี”

    “อ๋อในทีวี ในทีวีอะไรก็เกิดขึ้นได้ทั้งนั้น ปัญหาคือคุณเคยเจอ และทำได้ในชีวิตจริงมั้ยล่ะ”

The End 5


เปิดอ่าน